موضوع: زبان کره ای به فارسی

برای یادگیری زبان كره ای ابتدا باید حروف و الفبای آن را بیاموزید. در درس اول با خواندن و نوشتن سه حرف الفبا و یكی از شیوه های قرار دادن حروف كنار هم (برای ساختن سیلاب یا كلمه) آشنا می شوید.

" ㅣ ":این حرف یک حرف صدادار با صدای "ایی" کشیده است و طرز نوشتن آن:

قواعد املایی:حركات عمودی
حركات عمودی همیشه از بالا به پایین نوشته می شوند.

" ㅏ ":این حرف نیز یک حرف صدادار با صدای " آ " کشیده است و طرز نوشتن آن:

قواعد املایی:حركات افقی
حركات افقی همیشه از چپ به راست نوشته می شوند.

" ㅇ ":این حرف یک حرف بی صدای خاص است که اگر در حرف اول کلمه باشد تلفظ نمی شود،در مورد در مورد تلفظ آن در سایر نقاط نیز در درسهای آینده صحبت خواهیم کرد و طرز نوشتن آن:

قواعد املایی:حركات دایره ای
حركات دایره ای همیشه از بالاترین نقطه شروع و در جهت پادساعتگرد نوشته می شوند.

سیلاب ها/کلمه ها:
کلمات دو حرفی (نوع اول)

یک حرف بی صدا(1) و یک حرف صدادار کشیده(2) می توانند کنار هم نوشته بشوند تا به یک سیلاب/کلمه تبدیل شوند. مانند " 이 " و " 아 "
" ㄱ ":این یک حرف بی صدا،با صدای "ک" می باشد و طرز نوشتن آن:

قواعد املایی:حركات مرکب
وقتی که حركت دوم جایی شروع می شود که حركت اول تمام شده قلم را بلند نکرده و هر دو حركت را در یک حركت ترکیب می کنیم.

" ㄷ ":این یک حرف بی صدا،با صدای "د" می باشد و طرز نوشتن آن:

نکته : حروف بی صدا برای تلفظ شدن نیاز دارند که بعد از آنها یک حرف صدادار بیاید

سیلاب ها/کلمه ها:ادامه سیلاب ها/کلمه ها دوحرفی (نوع اول)
دو مثال جدید : " 기 " و " 다 "
" ㅡ ":این یک حرف صدادار پهن (باز) است که صدای آن را دقیقا نمی توانم توصیف کنم بعدا یک فایل صوتی حاوی تلفظ های محلی را برایتان قرار می دهم صدایش چیزی بین " –ُ " و " او " خیلی خفیف است و شیوه نوشتن آن :

" ㅜ ":این یک حرف صدادار پهن (باز) با صدای " او " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅗ " این یک حرف صدادار پهن (باز) با صدای " –ُ(ر) " است و شیوه نوشتن آن :

قواعد املایی:حركت اول
دراین مورد حركت عمودی قبل از حركت افقی نوشته می شود چون که نقطه شروع آن بالاتر از خط دوم است.

سیلاب ها/کلمه ها:
کلمات دو حرفی (نوع دوم)

یک حرف صدادار پهن (باز) (2) میتواند زیر یک حرف بی صدا (1) نوشته شده و به یک سیلاب/کلمه تبدیل شود مانند " 그 " و " 두 " و " 고 "
" ㅁ ":این یک حرف بی صدا با صدای " م " است و شیوه نوستن آن :

قواعد املایی:بستن کادر
وقتی می خواهید یک کادر بکشید دو حرکت اول از گوشه بالا سمت چپ شروع شده و در حرکت آخر کادر را می بندیم.

" ㄴ ":این یک حرف بی صدا با صدای " ن " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅂ ":این یک حرف بی صدا با صدای " ب " است و شیوه نوشتن آن :

قواعد املایی:چپ به راست – بالا به پایین
در کل،حرکات (HanGul) بر حسب نقطه شروع حرکت مرتب می شوند که به ترتیب از چپ به راست واز بالا به پایین است.
پس اولین حرکت یک حرف حرکت گوشه بالا سمت چپ آن است.

سیلاب ها/کلمه ها:کلمات سه حرفی (نوع اول)

یک حرف صدادار پهن (باز) (2) می تواند بین دو حرف بی صدا (1 و 3) نوشته شده و به یک سیلاب/کلمه تبدیل شود.
مانند " 몸 " و " 본 " و " 는 "
" ㅓ ": این یک حرف صدادار کشیده است با صدای " –ُ " است.در ضمن نباید این حرف را با حرف " ㅗ " که بیشتر شبیه " –ُ(ر) "است اشتباه بگیرید و شیوه نوشتن آن :

" ㅕ ": این یک حرف صدادار کشیده و نیز یک diphong (ترکیب دو حرف صدادار یا همان حروف صدادار مرکب که از حالا به بعد فقط با نام diphong از آن یاد می کنم.) با صدای " ی –ُ " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅑ ": این یک حرف صدادار کشیده و نیز یک diphong با صدای "یآ " است و شیوه نوشتن آن :

" ㄹ ": این یک حرف بی صدا با صدای " ل " است.این حرف گاهی اوقات به صدایی مابین " ر " و " ل " افت می کند.
در حقیقت در زبان کره ای " ر " صحیحی وجود ندارد و گاهی اوقات در تر جمه از " ㄹ " استفاده می شود و شیوه نوشتن آن:

قواعد املایی:نمی توانید از راست به چپ بنویسید
حرف " ㄹ " نمی تواند در یک حرکت ادامه دار نوشته شود زیرا قلم نمی تواند در جهت راست به چپ چیزی رسم کند.
ما برای شروع حرکت دوم نیاز داریم قلم را بلند کنیم.

سیلاب ها/کلمه ها

کلمات سه حرفی (نوع دوم)یک حرف بی صدا (1) و یک حرف صدادار کشیده (2) می توانند بالای یک حرف یی صدای دوم نوشته شوند تا تشکیل یک سیلاب یا کلمه بدهند.مانند " 반 " و " 별 " و " 밥 "
" ㅅ ": این یک حرف بی صدا با صدای " س " است.
نکته:اگر به دنبال آن حرف " ㅣ " بیاید (مثل 시 ) حرف " ㅅ " با صدای " ش " تلفظ می شود.
شیوه نوشتن آن :

قواعد املایی:حرکات مورب
وقتی که یک حرکت با شیب زیاد رو به پایین می آید ما اجازه داریم که از راست به چپ بنویسیم.

" ㅎ ": این یک حرف بی صدا با صدای " ه " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅇ ": قبلا در مورد این حرف کمی بحث کردیم این حرف در ابتدای سیلاب یا کلمه هیچ تلفظی ندارد اما اگر در انتهای آن باشد دارای صدای " نگ " مانند " گنگ " است و با نوشتن این حرف قبلا آشنا شدید.

سیلاب ها/کلمه ها
ادامه کلمات سه حرفی (نوع دوم)چند مثال جدید برای تمرین بیشتر تلفظ را به صورت فارسی جلوی آن می نویسم " 상 "=" سنگ " ، " 협 "=" هیُب " ، " 양 "=" یانگ "
" ㅋ ": این یک حرف بی صدای aspirated (این به این معنی است که هنگام تلفظ هوای زیادی با حرکت شدید از بین لبها عبور می کند).برای تلفظ آن کافی است حرف " ک " را کمی محکم تر تلفظ کنیم (='k و یا " ㄱ " استرس دار) و شیوه نوشتن آن :

" ㅌ ": این یک حرف بی صدای aspirated (این به این معنی است که هنگام تلفظ هوای زیادی با حرکت شدید از بین لبها عبور می کند).برای تلفظ آن کافی است حرف " ت " را کمی محکم تر تلفظ کنیم (= 't و یا " ㄷ " استرس دار) و شیوه نوشتن آن :

" ㅍ ": این یک حرف بی صدای aspirated (این به این معنی است که هنگام تلفظ هوای زیادی با حرکت شدید از بین لبها عبور می کند).برای تلفظ آن کافی است حرف " پ " را کمی محکم تر تلفظ کنیم (='p و یا " ㅍ " استرس دار) و شیوه نوشتن آن :

سیلاب ها/کلمه ها:کلمات چهار حرفی (نوع اول)

دو حرف بی صدا (3) و (4) می توانند زیر یک حرف بی صدا و حرف صدادار،زوج (1 و 2) نوشته شوند و تشکیل یک سیلاب/کلمه بدهند.
نکته:حرف بی صدای آخر عموما تلفظ نمی شود مگر اینکه بعد از آن یک حرف صدادار در سیلاب بعدی قرار گیرد.
مثال: " 닭 " و " 않 "
" ㅐ ": این یک حرف صدادار با صدای " اِ " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅒ ": این یک diphong با صدای " ی اِ " است و ترکیب دو حرف صدادار است و شیوه نوشتن آن :

" ㅔ ": این یک حرف صدادار با صدای " اِ " است.
در حالی که کره ای ها بر این عقیده پافشاری می کنند که دو حرف " ㅐ " و " ㅔ " دارای تلفظ های متفاوتی هستند؛آنها برای تمامی مقاصد و اهداف (مخصوصا برای مبتدی ها) صدای مشترکی دارند.
به هر حال نمی توان جای این دو حرف را در نوشتن عوض کرد.
شیوه نوشتن آن :

" ㅖ ": این یک diphong با صدای " ی اِ " است و ترکیب دو حرف صدادار است.
در حالی که کره ای ها بر این عقیده پافشاری می کنند که دو حرف " ㅒ " و " ㅖ " دارای تلفظ های متفاوتی هستند؛آنها برای تمامی مقاصد و اهداف (مخصوصا برای مبتدی ها) صدای مشترکی دارند.
شیوه نوشتن آن :

سیلاب ها/کلمه ها:کلمات چهار حرفی (نوع دوم)

یک حرف بی صدای (1) نوشته شده بالای یک حرف صدادار پهن (باز) (2) که بالای یک زوج حرف بی صدا نوشته شده اند (3 و 4).
نکته: در این مورد حرف بی صدای آخر بدون هیچ گونه تغییری تلفظ می شود اما حرف بی صدای دوم شاید تلفظ شود و شاید هم نشود.
مثال: " 흙 " و " 붉 "
Diphong :یک حرف صدادار پهن (باز) (2) همراه با یک حرف صدادار کشیده (3) ترکیب شده تشکیل diphong می دهند.

" ㅢ ": این یک diphong است که صدای دقیقی ندارد چیزی شبیه به " اُو " و ترکیب دو حرف صدادار است و شیوه نوشتن آن :

" ㅚ ": این یک diphong با صدایی شبیه به نوعی " و–ِ " و ترکیب دو حرف صدادار است و شیوه نوشتن آن :

" ㅘ ": این یک diphong با صدای " وآ " و ترکیب دو حرف صدادار است و شیوه نوشتن آن :

" ㅙ ": این یک diphong با صدایی شبیه به نوعی " و–ِ " و ترکیب دو حرف صدادار است.

" ㅟ ": این یک diphong با صدای " ویی " و ترکیب دو حرف صدادار است.

" ㅝ ": این یک diphong با صدای " و–ُ " است و ترکیب دو حرف صدادار است.

" ㅞ ": یک diphong با صدایی شبیه به نوعی " و–ِ " و ترکیب دو حرف صدادار است.

سیلاب ها/کلمه ها:کلمات سه حرفی (نوع سوم)

یک حرف بی صدا (1) همراه با یک diphong (2 و 3) ترکیب شده و تشکیل یک سیلاب یا کلمه را می دهد.
مثال: " 왜 " و " 위 " و " 워 " و " 웨 "
" ㅈ ": این یک حرف بی صدا با صدای " چ " است.
این حرف را با حرف " ㅊ " که بسیار مشابه اما aspirated است مقایسه کنید.
شیوه نوشتن آن :

" ㅊ ": این یک حرف بی صدای aspirated (این به این معنی است که هنگام تلفظ هوای زیادی با حرکت شدید از بین لبها عبور می کند).برای تلفظ آن کافی است حرف " چ " را کمی محکم تر تلفظ کنیم (='ch و یا " ㅈ " استرس دار).
این حرف را با حرف " ㅈ " که بسیار مشابه اما aspirated است مقایسه کنید.
شیوه نوشتن آن :

" ㅠ ": این یک diphong با صدای " یو " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅛ ": این یک diphong با صدای " ی–ُ " است و شیوه نوشتن آن :

سیلاب ها/کلمه ها:کلمات چهار حرفی (نوع سوم)

یک حرف بی صدا (4) می تواند زیر یک ترکیب حرف بی صدا و diphong نوشته شده (3 و 1،2) و تشکیل یک سیلاب/کلمه را می دهد.
مثال: " 굉 " و " 왝 " و " 확 "

" ㄲ ": این یک حرف بی صدای دوتایی (حروف بی صدای دوتایی دارای تلفظ محکم و سریع هستند.) با صدای محکم " ک " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅃ ": این یک حرف بی صدای دوتایی (حروف بی صدای دوتایی دارای تلفظ محکم و سریع هستند.) با صدای محکم " ب " است و شیوه نوشتن آن :

" ㄸ ": این یک حرف بی صدای دوتایی (حروف بی صدای دوتایی دارای تلفظ محکم و سریع هستند.) با صدای محکم " د " یا " ت " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅉ ": این یک حرف بی صدای دوتایی (حروف بی صدای دوتایی دارای تلفظ محکم و سریع هستند.) با صدای محکم " ج " است و شیوه نوشتن آن :

" ㅆ ": این یک حرف بی صدای دوتایی (حروف بی صدای دوتایی دارای تلفظ محکم و سریع هستند.) با صدای محکم " س " است و شیوه نوشتن آن
با تغییرات صدای حروف بی صدا در موقعیت های مختلف آشنا خواهید شد.

تلفظ حروف بی صدا می تواند بسته به این که در ابتدا یا انتها یک سیلاببیایند،یا اگر در بین دو حرف صدادار ظاهر شوند می تواند تغییر کند.

" ㄱ ": در این مورد حرف " ㄱ " به " گ " رقیق می شود وقتی که بین دو حرف صدادار ظاهر شود.

" ㄷ ": در این مورد حرف " ㄷ " به " د " رقیق می شود وقتی که بین دو حرف صدادار ظاهر شود.

" ㅁ ": در این مورد هیچ گونه تغییر صدایی وجود ندارد.

" ㄹ ": در این مورد حرف " ㄹ " به " ر " رقیق می شود وقتی که بین دو حرف صدادار ظاهر شود.

" ㅅ ": در این مورد حرف " ㅅ " کاملا به " ت " تغییر می کند وقتی که این حرف،حرف آخر یک سیلاب باشد.

" ㅂ ": در این مورد هیچ گونه تغییر صدایی وجود ندارد.

" ㅎ ": در این مورد هیچ گونه تغییر صدایی وجود ندارد.

" ㅍ ": در این مورد حرف " ㅍ " به " پ " رقیق می شود وقتی که این حرف در آخر یک سیلاب ظاهر شود.

" ㅌ ": در این مورد حرف " ㅌ " کاملا به " چ " تغییر می کند وقتی که بین دو حرف صدادار ظاهر شود.

" ㅈ ": در این مورد حرف " ㅈ " به " ت " رقیق می شود وقتی که حرف آخر و به " ج " غلیظ می شود وقتی که بین دو حرف صدادار باشد.

" ㅊ ": در این مورد حرف " ㅊ " به " ت " غلیظ می شود وقتی که حرف آخر باشد.

" ㄲ ": در این مورد حرف " ㄲ " به " ک " رقیق می شود وقتی که حرف آخر باشد.

" ㅆ ": در این مورد حرف " ㅆ " به " ت " رقیق می شود وقتی که حرف آخر باشد.

پیش نما

• عبارات کلیدی هنگام معاشرت
• ترتیب کلمات جمله
• آشنایی با افعال کره ای
• زمان حال ساده (1)
• حروف اضافه - " به "،" پشت "،" در "
• واژگان (1)

دستور زبان
• عبارات کلیدی هنگام معاشرت 인사
این خیلی مناسب است که این درس ها را با چند عبارت کلیدی شروع کنیم.یادگیری صحیح 인사 خیلی مهم است مخصوصا در زبان کره ای.وقتی شما برای اولین بار با یک کره ای رو به رو می شوید،باید از یک شکل مودبانه برخورد استفاده کنید.فقط بعد از یک دوره آشنایی می توانید از عبارات کمی غیر رسمی تر استفاده کنید (و فقط آنوقت که موضع اجتماعی نسبی اجازه دهد).سه تا از معمول ترین عبارات :
안녕하세요? :شکل مودبانه " حالت چطور است؟ "
" 안녕히 " یعنی " خوب یا سلامت بودن "
안녕히가세요 :یک شکل " خداحافظ " اما فقط توسط شخصی که ایستاده است استفاده می شود.
این " 가 " از " 가다 " (فعل رفتن) می آید.
안녕히계세요 :این نیز یک شکل مودبانه " خداحافظ " اما فقط توسط شخصی که می رود استفاده می شود.
این " 계 " از " 계시다 " (فعل مودبانه ماندن) می آید.

• سطوح گفتار در کره ای
با وجود نوگرایی سریع و رشد نفوذ مسیحیت،کره ای ها پافشارانه بر عقاید اجتماعی کنفسیوس باقی مانده اند.کنفسیوس چیره شدن اثر متقابل اجتماعی در کره ای را ارزش می داند،با یک تاکید قوی موضع اجتماعی نسبی و سن را پوشش می دهد.این ارزش ها در زبان ازمیان اشکال مختلف گفتار منعکس می شوند که دلالت بر سطوح مختلف آشنایی و ادب می کند.
به طور اساسی سه سطح رسمیت در زبان کره ای وجود دارد:
بی ادبانه (반말):در میان دوستان نزدیک و خواهرانمان و برادرانمان استفاده می کنیم.
مودبانه غیر رسمی (존댓말):وقتی که با اشخاص بلندپایه یا غریبه ها اما در وضعیت غیر رسمی صحبت می کنید استفاده می شود؛برای مثال در خانه با والدین،یا با فروشنده مغازه و ... .
مودبانه رسمی (존댓말):در وضعیت رسمی با اشخاص بلندپایه استفاده می شود مثلا با کارفرمایتان در حین کار،با آموزگار و بقیه افرادی که در موقعیت اجتماعی/شغلی بالایی هستند.
مثالی برای نشان دادن سطوح مختلف ادب،ما مثالی از کلمات بله،خیر و رفتن استفاده می کنیم
بله خیر رفتن
بی ادبانه 가 아니 응
مودبانه غیر رسمی 가요 아니예요 네
مودبانه رسمی 갑니다 아닙니다 맛십니다
در این درس ها ما با استفاده از شکل مودبانه غیر رسمی شروع خواهیم کرد.این شکل آسان برای بادگیری و مناسب برای مبتدی ها در اکثر مواقع و وضعیت هاست.

• ترتیب کلمات کره ای
یکی از اولین مزیت هایی که گویندگان فارسی زبان هنگام شروع یادگیری زبان کره ای با آن مواجه می شوند این است که ترتیب کلمات جمله در فارسی و کره ای یکی است (بر خلاف زبان های انگلیسی،عربی و زبان های اروپایی)
در زبان های انگلیسی،عربی و اروپایی ما جمله را پی ریزی می کنیم با فاعل که در اول می آید (در اینجا حامد) سپس ما با فاعل که کاری را که حامد انجام داده توصیف می کند ادامه می دهیم (در اینجا خوردن) و بالاخره جمله را با مفعول که می گوید چه چیز یا چه کسی کار را انجام داده یا چگونه کار به پایان رسید تمام می کنیم (در اینجا کیمشی).
مخلوط کردن اینها می دهد:

Hamed eats kimchi
<subject> <verb> <object>

هر چند در کره ای و فارسی جمله ها بر این اساس ساخته می شوند:

<subject> <object> <verb>
하멛 김치를 먹어요
خورد کیمشی حامد

حالا می رویم تا با افعال کره ای آشنا شویم.

• افعال کره ای (1)
افعال کره ای شامل دو قسمت هستند:ریشه و پایان.ریشه فعل عموما دست نخوره باقی می ماند در حالی که پایان بسته به این که فعل چگونه استفاده می شود تغییر می کند.
اولین شکل فعلی که یاد خواهیم گرفت شکل واژه نامه ای است.افعال در واژه نامه های کره ای با پایان " 다 " ظاهر می شوند.پایان " 다 " شکل مصدری یک فعل را نشان می دهد (ما در فارسی یک " ن " به فعل اضافه می کنیم) مثل خوردن یا ماندن.
در این درس ها ما با افعال کره ای با استفاده شکل واژه نامه ای یا مصدری آنان آشنا خواهیم شد.مثال ها عبارت اند از:
" 가 " + " 다 " = " 가다 " یعنی رفتن
" 먹 " + " 다 " = " 먹다 " یعنی خوردن
در حقیقت برای استفاده از این افعال در گفتار و نوشتار و ... ما پایان مصدری ( 다 ) را برداشته و پایان دیگری را که به زمان اشاره می کند اضافه می کنیم.

• انواع فعل در کره ای
ما فقط شکل مصدری فعل را دیدیم – این پایان ( 다 ) برای تمام افعال کره ای یکسان است.دیگر اشکال فعل وابسته به نوع فعل هستند.
در کره ای سه نوع فعل وجود دارد که از روی ریشه قابل شناسایی هستند.
نوع اول: فعل هايي كه ريشه آنها با حروف " ㅏ " يا " ㅗ " تمام مي شود.
نوع دوم: فعل هايي كه ريشه آنها با ساير حروف صدادار تمام مي شود.(" ㅓ " و " ㅣ " و " ㅜ " و ...)
نوع سوم: فهل هايي كه ريشه آنها با " 하 " تمام مي شود.

• ‍زمان حال ساده (فعل هاي نوع اول)
تا حالا ما فغط شكل مصدري افعال كره اي را مشاهده كرديم.هر چند،اين شكل استفاده كمي در واژه نامه دارد.اينجا ما با شكلي به نام زمان حال ساده از افعال كره اي آشنا خواهيم شد – اين شكل بر انجام كار در زمان حال دلالت مي كند.براي مثال من كيمشي خوردم يعني اين كه خوردن در زمان حال انجام شده است يا دقيقا در زمان حال ذر حال انجام است.
براي به دست آوردن زمان حال ساده از فعل هاي نوع اول ما به سادگي پايان مصدري ( 다 ) را انداخته و به جاي آن ( 아요 ) را به ريشه فعل اضافه مي كنيم.
براي مثال: 가다 (رفتن).ما (다) را انداخته و (아요) اضافه مي كنيم تا (가아요) را به دست آوريم.در اين مورد ما اتصال دو حرف صدادار ( 아 و ㅏ ) را داريم كه به صورت 가요 مخفف مي شوند.
همچنين در اين مورد هم ما يك اختصار داريم،براي مثال 오다 (آمدن) ما (다) را انداخته و (아요) اضافه مي كنيم كه مي دهد 오아요 و مختصر مي شود به 와요.

• 에 + اسم = به ...
براي نشان دادن موقعيت يا جهت نسبي،يك حرف اضافه به يك اسم اضافه مي كنيم.در فارسي ما معمولا حرف اضافه را قبل از اسم اضافه مي كنيم:براي مثال " به " قبل از اسم " مغازه " قرار مي گيرد تا عبارت " به مغازه " به دست آيد.
در كره اي حرف اضافه به پايان اسم و بدون هيچ فاصله اي بين آن دو اضافه مي شود.
در اين درس ما با حرف اضافه كره اي 에 به معني " به " آشنا مي شويم.
اين حرف اضافه مي تواند براي مثال به اسم كره اي " 가게 " (مغازه) اضافه شود كه مي دهد:
가게 + 에 = 가게에 يعني "به مغازه"


لغات جديد
نكته:چيزي شبيه به صداي تلفظي هر كلمه داخل پرانتز قرار داده شده است.

• اينسا 인사
안녕하세요 (آنا(ه)سيو) حالت چطور است؟
اين شكل مودبانه ايست كه در موقعيت هاي رسمي و نيمه رسمي استفاده مي شود.
안녕히가세요 (آناهي كَسيوُ) خداحافظ
توسط شخصي كه مكان را ترك نمي كند استفاده مي شود.
안녕히가세요 (آناهي كِسيوُ) خداحافظ
توسط شخصي كه شخص مانده را ترك مي كند استفاده مي شود.

• افعال
가다 (كادا) رفتن
오다 (اُدا) آمدن
자다 (چادا) خوابيدن
맞다 (مَچدا) تصحيح كردن
보다 (بُدا) ديدن
살다 (سَلدا) زندگي كردن
먹다 (مُكدا) خوردن
마시다 (ماشيدا) آشاميدن
하다 (هادا) انجام دادن،ساختن
공부하다 (كُبوهادا) درس خواندن
존화하다 (چُنُهادا) تلفن زدن
존화: تلفن

• اماكن
집 (چيب) خانه
가게 (كَگِ) مغازه،فروشگاه
학교 (هك(گ)يوُ) مدرسه
시장 (شيجَنگ) بازار
우체국 (اوچچِ گوگ) اداره پست

• حرف اضافه
어디 (اُدي) كجا

• بقيه
네 (ن–ِ) بله
아니에요 (آني يِيوُ) نه
아니오 (آنيو) نه
اختصار아니에요 و شايد كمي محاوره اي تر


خ لاصه دستور زبان

برخورد ساده
안녕하세요حالت چطور است؟
안녕히가세요خداحافظ
안녕히가세요خداحافظ

ترتيب كلمات كره اي
فاعل – مفعول – فعل

شكل مصدري فعل
ريشه فعل + 다

سه نوع فعل
نوع 1:حرف صدادار آخر ㅏ و ㅗ
نوع 2:هر حرف صدادار ديگر
نوع 3:پايان 하

زمان حال ساده
فعل نوع 1:ريشه فعل + 아요
(نكته اخنصار در محل برخورد دو حرف صدادار)

حرف اضافه " به "
اسم + 에

پیش نما

• زمان حال ساده (2)
• داشتن ، وجود داشتن / نداشتن
• اعداد- اصيل كره اي
• حرف شمارنده عام
• لطفا به من بده ...
• واژگان (2)

لغات جديد

• اعداد اصيل كره اي

하나 (هانا) يك
둘 (دول) دو
셋 (س–ِ) سه
넷 (ن–ِ) چهار
다섯 ( (ه)|(ت) –َساب ) پنج
여섯 (ياسا) شش
일곱 (ايلكُب) هفت
여덟 (يُودُلب) هشت
아홉 (آهُب) نه
열 (يُول) ده

열하나 (يُول هانا) يازده (ده-يك)
열둘 (يُول دول) دوازده (ده-دو)

• افعال

주다 (چودا) دادن

وقتي كه مي خواهيم چيزي را براي كسي انجام دهيم نيز استفاده مي شود.

드시다 (سوشيدا) خوردن

اين شكل مودبانه 먹다 مي باشد.

읽다 (ايل(ك)دا) خواندن
깎다 (ك'–َگ'دا) بريدن
울다 (اولدا) گريه كردن
운동하다 (اوندُنگهادا) تمرين كردن

있다 (اي(س)دا) بودن،داشتن،وجود داشتن
없다 (اُبدا) نبودن،نداشتن،وجود نداشتن
اين متضاد 있다 است.

• اسامي

과일 (كُاايل) ميوه
사과 (سَگُوا) سيب
배 (پ–ِ(ه)) گلابي
귤 (كيُل) پرتقال
바나나 (بَنانا) موز
물 (مول) آب
콜라 (كولا) نوعي ماده شيرين كه از برگ و ميوه درخت كولا گرفته مي شود.
홍차 (هُنگ چا) چاي سياه

홍 در حقيقت به معني قرمز است.

커피 (كاپي) قهوه
맥주 (مِكجو) آبجو
소주 (سُجو) نوشابه كره اي،نوشيدني سنتي برنج كره اي
빵 (بَن(گ)) نان

همچنين براي خيلي از ساير غذاهاي پخته اي كه پايه آنها آرد است نيز استفاده مي شود.

연필 (يُنپيل) مداد
지우개 (چي اوگه) پاك كن

• بقيه

몇 (ميُ(ج)) چقدر

براي پرسيدن زمان : 몇 시간 و پرسيدن در مورد اعداد : 몇개 به كار مي رود.

개 (كه) شمارنده

اين شمارنده عام است.

무엇 (موا) چه
뭐 (مُو) چه، كدام

اين شكل كوتاه شده무엇است.

그러면 (كورُميُن) در آن مورد، پس، سپس، بنابراين



دستور زبان

• زمان حال ساده – ادامه (افعال نوع 2 و 3)

ما در درس يك زمان حال ساده افعال نوع يك را ديديم.ما به سادگي پايان مصدري 다 را انداخته و 아요 اضافه مي كنيم.
در مورد افعال نوع 2 هم (آنهايي كه حروف صدادار ديگري دارند)،ما دوباره پايان مصدري 다 را انداخته اما اين بار 어요 اضافه مي كنيم.شايد در بعضي موارد اختصار هم وجود داشته باشد.براي مثال 마시다 (نوشيدن) مي شود 마시어요 كه مختصر مي شود به 마셔요 .
در موردذ افعال نوع 3 هم (آنهايي كه پايان مصدري 하다 دارند) ما به سادگي آن پايان را با 해요 عوض مي كنيم.براي مثال 공부하다 (درس خواندن) مي شود 공부해요 .
خلاصه: افعال نوع 1: ريشه فعل + 아요
افعال نوع 2: ريشه فعل + 어요
افعال نوع 3: جا به جايي 하다 با 해요

• داشتن يا نداشتن – 있다 ، 없다

شايد دو تا از مهمترين افعال كره اي كه استفاده مي شود افعال 있다 و 없다 باشد.معادل فارسي آنها بودن/نبودن يا داشتن/نداشتن است.
استفاده آنها در مفهوم "داشتن" مطابق مثال فوق است: 김치 있어요 ? (آيا شما (هيچ) كيمشي داريد ؟).
وقتي كه در مفهوم "بودن" استفاده مي شود كمي پيچيده تر است.معني آنها در اين مفهوم بيان بيشتر وجود است. مثل 김치 어디에 있어요 ? (كيمشي كجا است ؟ يا كيمشي در كجا وجود دارد ؟).
اين زوج از افعال در مفاهيم "آن كيمشي است" يا "من حامد نيستم" يا "آنها كره اي هستند" و ... استفاده نمي شوند.

• اعداد اصيل كره اي

كره اي ها قبول كرده اند كه از دو سيستم شمارش استفاده كنند – يكي بر اساس اعداد اصيل كره اي (Pure Korean numbers) پايه ريزي شده است و ديگري بر اساس اعداد چيني – كره اي (Sino-Korean numbers) پايه ريزي شده است.
در اين درس ما با 12 عدد اول اصيل كره اي آشنا خواهيم شد.
قاعده اصلي براي كاربرد اين دو سيستم اين است كه اعداد كره اي اصيل براي شمارش اشيا مادي و ساعت روز بكار مي روند،در حالي كه اعداد كره اي – چيني براي شمارش مفاهيم غير مادي و پول و دقيقه ساعت استفاده مي شود.
اعداد اصيل كره اي:
يك 하나
دو 둘
سه 셋
چهار 넷
پنج 다섯
شش 여섯
هفت 일곱
هشت 여덟
نه 아홉
ده 열
يازده 열하나 (ده-يك)
دوازده 열둘 (ده-دو)

• شمارنده عام 개

وقتي كه در كره اي اشيا را مي شماريد،به طور عادي از يك شمارنده استفاده مي كنيد.شمارنده هاي معمول مختلفي در زبان كره اي وجود دارد – كه يك نوع خاص آن به شي شمارش شده مربوط مي شود.
شمارنده 개 براي اشيا عام استفاده مي شود.در درس هاي بعدي ما با ساير شمارنده هاي خاص آشنا مي شويم.
ما با مثال زير استفاده از شمارنده ها را نشان مي دهيم:
사과 두 개 있어요
(دو سيب وجود دارد.)
نكته اول اين كه عدد اصيل كره اي 둘 وقتي كه با يك شمارنده استفاده شود به 두 كوتاه مي شود.اين اتفاق در مورد اعداد 1 تا 4 مي افتد: 하나 مي شود 한 개 ؛ 둘 مي شود 두 개 ؛ 셋 مي شود 세 개 ؛ و 넷 مي شود 네 개 .
نكته آخر اين كه عدد و شمارنده بايستي به دنبال يك فعل قرار گيرند.

• لطفا به من بده .../لطفا بخور ...

تركيب اسم + 주세요 مي تواند براي درخواست كردن استفاده شود.به طور عادي براي درخواست كردن چيزي در مغازه استفاده مي شود.براي مثال:
사과 두 개 주세요
(لطفا دو سيب به من بدهيد.)
تركيب متعارف ديگري كه براي مودبانه درخواست خوردن كردن استفاده مي شود اسم + 드세요 است.براي مثال:
사과 드세요
(لطفا سيب بخوريد.)
در درس هاي آينده خواهيم ديد كه تركيب اسم + 주세요 همچنين مي تواند در مورد درخواست از شخصي براي انجام دادن كاري براي شما نيز استفاده شود.



خلاصه دستور زبان

زمان حال ساده (نوع 2 و 3)
فعل نوع 2 (حرف صدادار آخر به غير از ㅏ و ㅗ ) اضافه كردن 어요 .
فعل نوع 3 (پايان 하다 ) عوض كردن 하다 با 해요 .

داشتن /وجود داشتن
있다 – داشتن، يا وجود داشتن
없다 - نداشتن، وجود نداشتن

اعداد اصيل كره اي

1. 하나
2. 둘
3. 셋
4. 넷
5. 다섯
6. 여섯
7. 일곱
8. 여덟
9. 아홉
10. 열
11. 열하나
12. 열둘

شمارنده عام 개
اشيا عام با الگوي زير شمارده مي شوند: عدد اصيل كره اي به علاوه 개 .

لطفا...
از پايان 주세요 وقتي كه چيزي را مي خواهيد استفاده كنيد.

سايتي را معرفي كنم كه براي تمرين املا مفيد است روي حرف مورد نظر كليك كنيد و صفحه بازشده را چاپ كنيد سپس از روي آن املاي حروف را تمرين كنيد.

[برای مشاهده لینک عضو شوید! ]

• نسبت های خانوادگی کره ای
• نشانه فاعل
• نشانه مفعول
• این و آن
• فعل "بودن"
• فعل "نبودن"
• واژگان (3)

لغات جديد

• افعال

이다 (ايدا) بودن
아니다 (آنيدا) نبودن
متضاد 이다
배우다 (پ–ِاودا) ياد گرفتن
다니다 (دانيدا) توجه كردن (=حضور داشتن منظم) (=to attend regularly)
مثل توجه كردن در مدرسه يا دانشگاه

• فاميلي ها

현제 (هیونج–ِ) برادران و خواهران
동생 (تونسِنگ) برادر یا خواهر جوانتر
여동생 برادر جوانتر
남동생 خواهر جوانتر
현 (هیون) برادر بزرگتر مذکر
누나 (نونا) خواهر بزرگتر مذکر
언니 (اُنی) برادر بزرگتر مونث
오빠 (اُبا) خواهر بزرگتر مونث
아빠 (آبا) بابا
شکل خودمانی 아버지
엄마 (اُما) مامان
شکل خودمانی 어머니
할머니 (هَلمُنی) پدربزرگ
할아버지 (هَلَبُجی) مادربزرگ

• مردم

사람 (سَنَم) شخص
남자 (نمجا) مذكر،پسر،مرد
여자 (يُجا) مونث،دختر،زن
친구 (چينگو) دوست
여자친구 دوست دختر
남자친구 دوست پسر
아줌마 (آجوما) زن میانسال
غالبا برای خطاب کردن خانم ناآشنا استفاده می شود.
아저씨 (اَجاشی) مرد میانسال
غالبا برای خطاب کردن مردهای ناآشنا استفاده می شود.
학생(هَگسِن(گ)) دانش آموز
산생님 (سَنسِنگنیم) آموزگار

• حروف تعریف

그 (کو) این، آن
برای اشیا نزدیک به شنونده
이 (ایی) این، آن
برای اشیا نزدیک به گوینده
저 (چو) آن
برای اشیا دور از هر دو شنونده و گوینده

• سایر اسامی

갓 (کات) شی
책 (چِک) کتاب
신문 (شینمون) روزنامه
영화 (یُنهوا) فیلم
제 (چِه) مال من (شکل مودبانه یا متواضع) (my)
누구 (نوکو) چه کسی
한국 (هَنگوک) کره (یک اصطلاح کلی برای کره)
영국 (یونگوک) انگلستان (پادشاهی متحد) (the United Kingdom, UK)
한국어 (هَنگوگُ) زبان کره ای
한국 کره
어 زبان
영어 (یونگُ) زبان انگلیسی
영국 انگلستان
어 زبان
대학교 (دِهَکیُ) دانشگاه

دستور زبان

• نسبتهای خانوادگی کره ای

همانند هر جای دیگری در اجتماع کره، ارزش ها و مقام کنفسیوسی در داخل خانواده های کره ای اعمال شده است. سن نقش بسیار مهمی در چگونگی اثر متقابل مردم در داخل خانواده های کره ای بچه ها به طور عادی از شکل مودبانه زبان در برخورد با والدینشان و صراحتا بیش از همه با پدربزرگ یا مادربزرگشان استفاده می کنند (مخصوصا وقتی بچه ها بزرگتر می شوند).

کلمات کره ای برای خواهران و برادران این اهمیت را در سن نسبی منعکس می کند. علاوه بر این، هنگامی که یک برادر یا خواهر بزرگتر می تواند برادر یا خواهر کوچکتر را با اسم کوچکشان خطاب کند، برادر یا خواهر کوچکتر هیشه باید یک عنوان به اسم کوچک برادر یا خواهر بزرگتر اضافه کند.

برادر یا خواهر کوچکترِ یک برادر یا خواهر بزرگتر : 동생
(برادر کوچکتر 남동생 ، و خواهر کوچکتر 여동생 )
برادر بزرگتر مذکر کوچکتر : 현
(یک برادر بزرگتر 연수 نامیده می شود ممکن است به صورت 영수현 خطاب شود)
خواهر بزرگتر مذکر کوچکتر : 누나
برادر بزرگتر مونث کوچکتر : 오빠
خواهر بزرگتر مونث کوچکتر : 언니
(یک خواهر کوچکتر ممکن به خواهر بزرگترش خطاب کند 미나 مانند 미나언니 )

با وجود این تشریفات، برادران و خواهران می توانند از شکل غیر رسمی (غیر مودبانه) گفتار در میان خودشان استفاده کنند.

• نشانه فاعل : اسم + 이/가

در فارسی ما فاعل جمله را کاملا با ترتیب کلمات شناسایی می کنیم. اگر کلمه "حامد" در ابتدای جمله ظاهر شود، ما می دانیم که او چیزی است که فعل را انجام داده است و بنابراین فاعل جمله است. بعد از آ ن مفعول می آید – بگوییم "کیمشی" و در نهایت فعل – بگوییم "خورد" سپس ما ساختار SOV را در یک جمله فارسی داریم – "حامد کیمشی خورد"

علاوه بر ترتیب کلمات، کره ای ها برای نشان دادن فاعل جمله از نشانه فاعل استفاده می کنند. نشانه فاعل یک 이 یا 가 است که به سادگی به انتهای فاعل اضافه می شود. وقتی که فاعل با یک حرف بی صدا تمام شود ما از "이" و وقتی که با یک حرف صدادار تمام شود از "가" استفاده می شود.
مثال : 영수가 집에 가요 که در آن "영수" (نام مذکر) فاعل و نشانه مفعول "가" بکار برده شده زیرا "영수" با حرف صدادار "ㅜ" تمام شده است.

• نشانه مفعول : 을/를

همانطور که در موضوع قبل دیدیم، در فارسی ما برای تعیین فاعل یک جمله به ترتیب کلمات جمله اعتماد کردیم. ما دیدیم که، به هر حال کره ای ها از یک وسیله دیگر به نام نشانه فاعل برای نشان دادن فاعل یک جمله استفاده می کنند.

کره ای ها همچنین یک نشانه مفعول برای نشان دادن مفعول یک جمله – که می گوید بر روی چه کسی یا چه چیزی کار انجام شده است – به کار گرفته اند.

نشانه مفعول یک "을" یا "를" است که به سادگی به مفعول اضافه می شود. وقتی مفعول با یک حرف بی صدا تمام شود ما از "을" و وقتی با یک حرف صدادار تمام شود ما از '를' استفاده می کنیم.

مثال : 영수가 김지를 먹어요 که نشانه مفعول "를" استفاده شده است زیرا مفعول با حرف صدادار "ㅣ" تمام شده است.

• این و آن – 이 / 그 / 저

در فارسی کاربرد کلمات "این" و "آن" به موقعیت شخص یا شی که به آن اشاره می کنبد بستگی دارد. اگر شی که به آن اشاره می شود به گوینده نزدیک باشد یا گوینده آن را گرفته باشد ما از "این" استفاده خواهیم کرد – مثلا در "آیا این یک خودکار است؟" اگر شی به گوینده نزدیک نباشد ما از "آن" استفاده خواهیم کرد – مثلا در "لطفا آن خودکار را به من بده."

در کره ای سه کلمه این جوری وجود دارد و کاربرد آنها با فارسی اندکی متفاوت است :
이 وفتی که شی به گوینده نزدیک است استفاده می شود (مانند "این")؛
그 وقتی که شی از گوینده دور اما به شنونده نزدیک است استفاده می شود ("آن چیز نزدیک تو")؛
저 وقتی که شی از هر دو گوینده و شنونده دور است استفاده می شود ("آن چیزی که آن طرف است").

• بودن – 이다

فعل "بودن" یکی از رایجترین افعال در هر زبانی، از جمله در زبان کره ای است. معادل انگلیسی آن am, is, are, to be است.

در کره ای فعل "بودن" "이다" است.

شکل زمان حال ساده ای فعل قدری با سه شکل استاندارد فعل کره ای فرق دارد.

اگر صدای قبل از آن یک حرف بی صدا بود ما از "이에요" استفاده می کنیم.
اگر صدای قبل از آن یک حرف صدادار بود ما از "여요" استفاده می کنیم.

برای مثال :
시과 여요 از آنجایی که "시과" با حرف صدادار "ㅏ" تمام می شود.
연필 이에요 از آنجایی که "연필" با حرف بی صدای "ㄹ" تمام می شود.

نکته عموما هیچ فاصله ای بین فاعل و "여요" یا "이에요" وجود ندارد.
• نبودن – 아니에요

ما فقط فعل کره ای "이다" – بودن را دیدیم. متضادش آشکارا نبودن است – در کره ای واقعا این است :
. . . 아니여요 .

این عبارت همچنین با خودش برای گفتن "نه" نیز استفاده می شود.

بنابراین ممکن است کسی بپرسد:
그사람이 선생님 이에요? (آیا آن شخص [یک] معلم است؟)
شما به هر یک از این دو می توانید پاسخ دهید :
아니여요. (نه.)
یا با جزییات بیشتر
그사람이 산갱님 아니여요. (آن شخص [یک] معلم نیست.)

خلاصه دستور زبان

نشانه فاعل
"이" یا "가" به فاعل جمله اضافه کنید.
이 بعد از حرف بی صدا؛
가 بعد از حرف صدادار.

نشانه مفعول
"을" یا "를" به مفعول جمله اضافه کنید.
을 بعد از حرف آخر بی صدا؛
를 بعد از حرف آخر صدادار.

این و آن
이 – این (نزدیک گوینده)؛
그 – آن (نزدیکتر به شنونده)؛
저 – آن (دور از هر دوی گوینده و شنونده).

فعل بودن – 이다
بعد از حرف صدادار 예요
بعد از حرف بی صدا 이에요

فعل نبودن – 아니다
نه در کره ای "아니에요" هست.
ساختار "…아니에요" یعنی "... نبودن ..." (… is/are not …)

در اینجا ، فعل 좋아하다 ( دوست داشتن) مثال زده شده.
سطح صحبت:
1.رسمی مودبانه
زمان:گذشته ----------- مثال:좋아했습니다
زمان:حال ----------- مثال:좋아합니다
زمان:آینده ----------- مثال:좋아하겠습니다
2.غیر رسمی مودبانه
زمان:گذشته ----------- مثال:좋아했어요
زمان:حال ----------- مثال:좋아해요
زمان:آینده ----------- مثال:좋아할께
3.رسمی ساده
زمان:گذشته ----------- مثال:좋아했다
زمان:حال ----------- مثال:좋아한다
زمان:آینده ----------- مثال:좋아하겠다
4.غیر رسمی ساده
زمان:گذشته ----------- مثال:좋아했어
زمان:حال ----------- مثال:좋아해
زمان:آینده ----------- مثال:좋아할께
حتما به قسمتهای پایانی جملات و یا همون پسوندها دقت کنید.

-- حالا نوبت میرسه به پسوندهای بی شماره جملات در زبان کره ای:
در زبان کره ای دو گروه پسوند واسه جملات وجود داره: 1. پسوند های دنباله ای 2. پسوندهای راسی
هر کدام از پسوندهای بالا شامل چند قسمت میشه:
الف) پسوندهای دنباله ای:
1. پسوند پایانی: این نوع از پسوندها همواره در آخر جمله می آیند. در هر شماره انواع پسوندهای پایانی رو برای انواع جملات به همراه مثل می بینید:
-- نوع جمله: خبری
-- پسوندها: [ 오/소[ IP] --ㅂ니다/습니다[FP] -- 지요/죠[IP]--- (ㄴ)다[C] --- 아/어[IC]--- 아요/어요[IP
مثال : 합니다, 했습니다،했어요, 했소, 했다,했어،
نکته 1: حروف انگلیسی که بعد از پسوند ها آمده اند از جمله: [IC] ، [FP]،[IP],[IC], [C] ، بیانگر کار برد هر یک از این پسوندها در یک سطح صحبت متفاوت می باشند و مخفف کلمات انگلیسیه:
Informal Polite -- Formal Polite -- Informal Casual -- Formal Casual هستند که ترجمه ی اونها رو تو همون بخش بالایی انجام دادم. امیدوارم که متوجه شده باشید.
نکته 2: برای اینکه زیاد سرتون شلوغ نشه برای هر نوع جمله فقط چند تا پسوند آورده شده و گرنه تعداد پسوند ها برای هر جمله بیش از اینهاست.

-- نوع جمله: سوالی
-- پسوندها : [ ㅂ니까/습니까[FP], -(으)ㄴ가요[IP],-아/어[IC], -아요/어요[IP], -나요[IP],-지요/죠[IP
مثال: 했나요،했습니까, 했어요،여기인가요،여기죠,했어

-- نوع جمله: امری
-- پسوند ها: [ 십시오[FP], -아/어[IC], -아요/어요[IP],-지[IC],-려무나[ IC], 라/아라/어라/여라[IC
مثال: 하십시오, 들어요,하오،들어, 하여라،하지

-- نوع جمله: درخواستی
-- پسوندها: [ ㅂ시다[FP], -지[IC], -지요/죠[IP],자[C], -세[ FC], -자꾸나[IC
مثال: 가세, 가자،갑시다, 가죠

-- نوع جمله: ندايي‌، تعجبي‌، متضمن‌ فرياد
-- پسوندها: [ 군요[IP], -구려[ IP], - 구나[IC],구먼[ IC], -라/아라/어라/여라[IC
مثال: 그렇군요،그렇구나

نکته: پسوند (으)세요)- که اینگونه .으+)시+어요 = -(으)셔요)- تشکیل شده است، در سطح صحبت غیر رسمی مودبانه استفاده می گردد و بعنوان یک پسوند پایانی در انواع جملات خبری ، سوالی و امری مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا:
. 그 분은 참 친절하세요 (خبری) ،،،،،،،،،،، ? 안녕하세요 (سوالی) ،،،،،،،،،،،، . 드세요 (امری)

2. پسوند ربطی: این نوع از پسوندها همیشه در وسط جمله برای ربط دادن دو قسمت از یک جمله به هم قرار می گیرند و شامل سه نوع هستند:
نوع اول: معادل، هم ارز ، برابر
-- پسوندها: - 든지, -거니, -느니, -면서,ㄴ데, -되-고, -며, -나, -지만, -거나-
-- مثال در جمله: . 산은 높고 바다는 넓다 معنی: کوه بلند(مرتفع) است و اقیانوس پهن(وسیع).

نوع دوم: وابسته ، فرعی
-- پسوندها: 러, -려, -게, -도록، -면, -거든, -니(까), -므로,아/어, -아서/어서, -아야/어야,는데- ،
-- مثال در جمله: . 봄이 오니까 날씨가 따뜻하다 معنی: چون که بهار آمده است، هوا گرم است.

نوع سوم: جنبی، تکمیلی، اضافی
-- پسوندها: ،아/-어, -게, -지, -고
-- مثال در جمله: .탐이 공부를 하고 있다 معنی: "تام" در حال مطالعه کردن است.

3. پسوند تبدیلی: این نوع پسوندها هم همواره در وسط جمله قرار می گیرند و شامل دو نوع هستند:
نوع اول: فرم اسمی
-- پسوندها: 으)ㅁ, -기) -
-- مثال در جمله: .탐은 공부하기를 싫어한다 معنی: "تام" از مطالعه کردن متنفر است.

نوع دوم: فرم توصیف کننده و تغییر دهنده -- ( کلمه ای که معنی کلمات دیگه رو در جمله عوض می کنه).
-- پسوندها: 으)ㄴ, -는, -(으)ㄹ) -
-- مثال در جمله: . 공부하는 탐의 모습은 보기 좋다 معنی: دیدن مطالعه کردن "تام" ،خوب است.

ب) پسوندهای راسی:
این گروه از پسوندها در قسمت جلویی کلمه قرار می گیرند و برای نشان دادن زمان فعل و سطح صحبت با افراد ، مورد استفاده قرار می گیرند و شامل سه دسته می شوند:
1. پسوند تجلیلی -시- : از این پسوند برای بالا بردن مرتبه ی صحبت کردن با افراد ( مثلاً: فاعل جمله) استفاده می گردد و در هر نوع جمله در محلی مخصوص اعمال می شود. در اینجا در سه نوع جمله (مثال) محل آن را می بینیم:
مثال 1: پدربزرگ یک فیلم تماشا می کند. .할아버지께서 영화를 보신다
فعل: دیدن ،،،،،،،،،،،،،، 다(پسوند پایه ای) + 보(تنه) = 보다 «----
-----» 보(تنه) + 시(پسوند تجلیلی) + ㄴ(پسوند زمان فعل) + 다(پسوند دنباله ای)

مثال 2: مادربزرگ من خیلی مهربان است. . 저희 할머니는 아주 친절하 십니다
صفت: مهربان ،،،،،،،،،،،،،، 다(پسوند پایه ای) + 친절하(تنه) = 친절하다 «----
-----» 친절하(تنه) + 시(پسوند تجلیلی) + ㅂ니다(پسوند دنباله ای)

مثال 3: این شخص مادر زن من است. . 이분이 저희 장모님이 십니다
نشانه مسندی/ اسنادی: بودن ،،،،،،،،،،،،،،، 다(پسوند پایه ای) + 이(تنه) = 이다 «----
-----» 이(تنه) + 시(پسوند تجلیلی) + ㅂ니다(پسوند دنباله ای)
توجه: اون فلشهایی که میبینید جهت خوندن رو نشون می دن.

2. پسوند تواضع و فروتنی -옵- : این پسوند نیر سطح ادب و صحبت با افراد را بالا می برد اما بگونه ای که میزان تواضع و فروتنی شما در مقابل اشخاص نشان داده می شود. (البته از این پسوند در جملات در زبان کره ای مدرن بطور واضح و صریح استفاده نمی گردد.)
مثال: لطفاً (خواهش می کنم) به بنده گوش فرا دهید. .제 말씀을 들어 보시옵소서

3. پسوند های زمان فعل: این قسمت شامل چند پسوند می گردد که هر یک در یک نوع از جملات باتوجه به زمان آنها استفاده می شوند که عبارت اند از: -는-, -았/었-, -였-, -더-, -겠-

زمان : گذشته
پسوند: -았/었-, -였-, -더- مثال: . 우리는 어제 영화를 보았다 معنی: ما دیروز یک فیلم دیدیم.

زمان: حال
پسوند: -ㄴ/는-
مثال: . 나는 매일 많이 걷는다 معنی: من هر روز خیلی پیاده روی می کنم.

زمان: آینده
پسوند: -겠-
مثال: .나는 오늘 저녁에 숙제를 하겠다 معنی: من امروز سر شب (غروب) تکالیفم را انجام خواهم داد.

نکته1: پسوند زمان فعلی -ㄴ/는- فقط برای افعال دارای بعضی پسوندهای دنباله ای مثل: 다 (برای جملات خبری)و 가 (برای جملات پرسشی) ، مورد استفاده قرار می گیرند . در سایر موارد پسوند های دنباله ای پایانی بکار برده می شوند مگر اینکه یک پسوند راسی زمان فعلی (گذشته ، آینده ) بع فعل مورد نظر ضمیمه شده باشد.

" کلمات تصریفی مکمل" . شاید یه کم اسمش براتون گیج کننده باشه ولی نگران نباشید چون بطور کل موضوع اون در مورد محل قرار گیری افعال و صفات مکمل و اصلی توی یه جمله است . (البته این درس دارای داستانها و قواعد پیچیده تری یه که من فقط قسمت ساده ی اون رو برای شما قرار دادم چرا که شما هنوز اول راه هستید.) حالا شروع می کنم به توضیح تا بهتر بفهمید:
1.تعریف کلی:
کلمات تصریفی مکمل ، کلماتی (افعال - صفات) فرعی هستند که اگر بخواهیم یک جمله ی دو فعلی و یا دو بخشی بگوییم ، نمی توانند بطور مستقل و جداگانه در نقش مسندی ( نقش مسندی: به قسمت پایانی جمله گفته می شود و به این دلیل به این نام نامگذاری شده که معمولا جملات با افعال از نوع اسنادی خاتمه پیدا می کنند.) قرار بگیرند که مکان استفاده ی آنها هم بعد از فعل اصلی است. اگر دو کلمه (فعل) در نقش مسندی در یک جمله بکار روند، همواره کلمه ی (فعل) اول ، کلمه ی (فعل) اصلی و کلمه ی (فعل) دوم کلمه ی (فعل) مکمل است. ( بطور کلی منظور از کلمه افعال و صفات می باشد.) کلمات مکمل بطور کل در مواردی مثل : بیان حالات ، انجام دادن کارها، منفی کردن، احتمال ، آرزو ، الزام و غیره ، مورد استفاده قرار می گیرند.
2. کاربرد:
یک کلمه اصلی و یک کلمه ی مکمل همواره در فرمول زیر قرار دارند:

کلمه (فعل) اصلی ----------------------------////---------------------------- کلمه ی (فعل) مکمل
(تنه کلمه اصلی/ پسوند راسی/ پسوند دنباله ای ربطی مکمل) + تنه کلمه مکمل/ پسوند راسی/ پسوند دنباله ای)

چند تا مثال برای پسوند دنباله ای ربطی مکمل: 아야/어야, -나, -가/ㄴ가/는가, -기는, -(아/어)도 - ،
(아/어, -게, -지, -고(야 -

خوب حالا می رسیم سر قسمت اصلی: برای توضیحات بالا چهار حالت ممکنه پیش بیاد. به این صورت که ممکنه توی یه جمله یکبار فعل اصلی اول بیاد ، بعد فعل مکمل و برعکس . و یکبار هم صفت اصلی اول بیاد و بعد صفت مکمل و ............ که در زیر همه ی حالتها رو میبینید:

حالت1: //// فعل اصلی + فعل مکمل -----------» مثال: . 기차가 떠나가버렸다
معنی: قطار از حرکت کردن باز ایستاد. ( حرکت قطار متوقف شد.)

حالت2. /// فعل اصلی + صفت مکمل -----------» مثال: . 냉면이 먹고싶어요
معنی: من مایل هستم رشته ی فرنگی سرد بخورم . " رشته ی فرنگی سرد یه نوع غذای کره ایه"

حالت3. /// صفت اصلی + فعل مکمل ------------» مثال: .길이 넓어보인다
معنی: طول زیاد بنظر می رسد.

حالت4. /// صفت اصلی + صفت مکمل ------------» مثال: . 길이 넓기는하다
معنی: عرض (پهنای) طول (درازا) خیلی است.

دقت کنید قسمتهای قرمز رنگ بخش اصلی و قسمتهای نارنجی رنگ بخش فرعی رو نشون می دند.

-- نمی دونم مطالب با رو فهمیدید یا نه ، ولی بدونید که مفهوم کلی اونها ، به کار بردن دوتا فعل یا دوتا صفت و یا یه فعل و یه صفت با همدیگه توی جمله است . در ضمن شاید با خودتون بگید که ترجمه ها ( در حالتهای بالا) مشکل دارن ، ولی بهتره بدونید که من برای اینکه بهتر بفهمید عمداً این طوری ترجمه کردم و گرنه می تونستم بطور صریح و واضح تری جملات رو براتون ترجمه کنم اما اون موقع متوجه قاعده ی اصلی نمی شدید.

و حالا فهرستی از افعال و صفات مکمل و پسوند هایی که قبل از اونها تو جمله می آیند: ( کلیه ی پسوندها به فعل اصلی قبل از اینها می چسبند) دقت کنید که کلمات زیر، هم معنی هم نیستند ، مثلاً معنی کامل کلمه ی "아니하다 " فعل (منفی کردن) نیست ، بلکه فقط یه اسم و توضیحی یه واسه اون.
الف) افعال مکمل:
منفی کردن : (지 ،،،،،،،،، 아니하다 (않다
خودداری کردن: 지،،،،،،،،، 말다
نتوانستن: 지،،،،،،،،،못하다
فعال بودن: 게 ،،،،،،،،،하다, 만들다
تحمل کردن، فعل در حالت مجهول: 지다 ،،،،،، 아/어 -------- 게 ،،،،،،،، 되다
حرکت کردن ، جلو رفتن: 있다, 계시다،،،،،،،،،، 고 ------------- 어 ،،،،،가다, 오다
تکمیل کردن ، انجام دادن: 고) 나다, (-아) 내다, 버리다, (-고/고야) 말다
خدمت کردن: 어،،،،،،،،،주다, 드리다
کوشش کردن: 어،،،،،،،،،보다, 내다
تایید کردن: 어،،،،،،،،،대다
مالک بودن ، تصرف/تسلط داشتن: 어،،،،،،،،،두다, 놓다, 가지다
استنتاج ، استنباط کردن: 아/어،،،،،،،،، 보이다
وظیفه داشتن: 아야/어야 ،،،،،،،،، 한다

نکته: همان طور که در بالا می بینید بعضی قسمت ها هستند که دارای دو یا بیشتر فعل هستند که برای هر نوع فعل هم یه پسوند مخصوص استفاده شده است. اینو گفتم که اشتباه نکنید.

ب) صفات مکمل:
میل ، آرزو: 고 ،،،،،،،،، 싶다
نفی ، منفی: 지،،،،،،،،،아니하다/않다, 못하다
فرض ، گمان: ㄴ가/는가, -나) 보다, (-나, -가) 싶다, 듯하다
حالت، وضعیت: 어/아،،،،،،،،،있다, 계시다
پذیرش ، تصدیق ، اجازه ورود: 기는 ،،،،،،،،، 하다

مثال در جمله: . 부산은 서울만큼 크 지않다 / معنی: (شهر) پوسان به بزرگی (شهر) سئول نیست.

به مکان پسوند 고 توی جمله ی زیر دقت کنید:
.아이스크림을 사고싶어요 معنی : میل دارم یک بستنی بخرم.
میبینید که پسوند 고 قبل از صفت مکمل 싶 و بعد از فعل اصلی 사 اومده . این فرمول واسه همه ی افعال و صفات بالا صدق می کنه.

افعال بی قاعده : مثل زبان انگلیسی اما با کمی تفاوت در زبان کره ای تعدادی ازافعال هستند که وقتی اونها رو با پسوندهای مختلف ترکیب می کنن دچار یه سری تغییر میشند که امروز قصد دارم همه ی اونها رو براتون بگم. سعی کنید خوب یادشون بگیرید چون خیلی خیلی مهم اند.
قبل از آن بهتر است با یک کلمه و یا فعل با قاعده آشنا شویم: یک فعل با قاعده فعلی است که یا اصلاً قسمت تنه و پسوند در آن تغییری نمی کند و یا اینکه در موقع صرف فعل ، این دو قسمت در یک پدیده ی صوتی طبیعی دچار تغییر می شوند. اما یک کلمه و یا فعل بی قاعده ، یک فعلی است که قسمتهای تنه و پسوند آن در زمان صرف کردن ، بطور بی قاعده ای تغییر می کنند. (فقط دقت کنید که این تغییرات هم در نحوه ی نوشتن و هم در نحوه ی تلفظ اعمال می شوند.)
این تغییرات شامل چند مرحله و بخش می شوند.
A. انواع افعال با قاعده:
الف) صرف بدون تغییر فعل: که هیچ تغییری در مراحل صرف فعل صورت نمی پذیرد. مثال:
(فعل: خوردن) ...... ،먹다 »먹고,먹지,먹으니,먹어서,먹을까,먹

قسمتهای یک جمله و یا عنوان بهتر: اقسام کلمه در زبان کره ای.
اقسام کلمه در یک جمله نوعی از طبقه بندی لغات از لحاظ عمومیت آنها در علم گرامری و یا دستور زبان می باشند.در این زبان 9 نوع کلمه که ممکن است در یک جمله بکار گرفته شوند وجود دارد: اسم ، ضمیر ، عدد، فعل، صفت، لفظ الحاقی بدون تکیه ( ویا به تعبیری : نشانه ها) ، توصیف کننده ، قید و حرف ندایی.
در اینجا به بررسی آنها می پردازیم:

1. اسم : در زبان کره ای اسامی سه نوع هستند :
الف) اسامی با قاعده – نام یک جسم و یا منظره و یا حتی یک محل
مثال: 하늘, 땅, 냉장고, 꽃،음악
ب) اسامی خاص – نام یک شخص خاص و یا یک مکان خاص
مثال: 이순신, 삼성, 코카콜라, 한국, 미국, 보스턴
ج) اسامی غیر مستقل – اسمی که نمی تواند بدون یک اسم و یا توصیف کننده بعدی استفاده شود.
مثال: 녘, 지, 때문, 만큼것, 데, 바, 듯, 체, 수,
و نیز تمامی واحدها (حروف شمارنده) : (개, 분, 마리,초, 잔, 대, 채, 켤레, …..)

2. ضمیر: کلماتی هستند که بر اسمها دلالت و یا جایگزین آنها می شوند. ضمایر هم در سه دسته طبقه بندی می شوند:
الف) ضمایر شخصی: بر اول ، دوم و سوم شخص دلالت می کنند.
مثال: 너, 당신, 그대, 너희, 나, 우리, 저희،이분, 저분, 그분
ب) ضمایر اشاره : به یک شئ و یا یک جهت (سو) دلالت می کنند.
مثال: 이것, 저것, 그것,여기, 저기, 거기
ج) ضمایر پرسشی: بر فاعل های پرسشی دلالت می کنند
مثال: 누구, 언제, 어디, 무엇

3. عدد
4. فعل
5.صفت
( که فکر نمی کنم نیازی به معرفی داشته باشند.)

6. توصیف کننده: کلماتی هستند که بعد از اعداد ، اسامی و ضمایر می آیند و باعث تغییر در این سه عنصر می شوند.
مانند: 새 노래

7. نشانه ها (الفاظ فاقد تکیه) :
این نشانه ها به منظور ساخت ترکیبات مختلف جملات، تقریبا به تمامی کلمات متصل می شوند. اینها تنها نشانه هایی هستند که بدون فاصله و فضای خالی به کلمه ی بعد از خود می چسبند.

8. قید : کلماتی هستند که بعد از آنها افعال و صفات قرار می گیرند که یا باعث تغییر در این دو عنصر و یا باعث تغییر در کل جمله می شوند. مانند:
아주 예쁜 꽃, 열심히 뛴다

9. حرف ندا: کلماتی هستند که بطورحسی بیان می شوند و همواره نشان دهنده ی احساسات هستند و در جمله بطور جداگانه و مستقلی استفاده می شوند: مانند:
آخ ، آهای ، آه ، هی ، وای و ......